اگر مي پرسيدي كه
اين روزها چگونه ام؟
يا در خلوت خود به چه حالم من؟
وگر در لحن پرسشت
جز عادت به پرسيدن اين سوالها
چيزي چون هوس یافتن پاسخ بود
به تو مي گفتم كه :

تو مي داني
حال ان تپه را
كه هر شب و روز
صداي پاي امواج را
چند متر انطرفتر مي شنيد
ليك هيچ موجي
تا اغوش ان تپه بالا نیامد!

من نيز چون ان تپه
هميشه در اين حسرتم 
چرا از درياي عشقت
موجي بلند تر برنخاست
و تا كنارم نیامد؟