نمي دانم اين نياز دشت بود كه بهار را به دشت كشاند

يا

از سخاوت بهار بود كه امد تا دشت لخت  را پيراهن سبز بخشد .


نمي دانم  نياز شب  بود كه ماه را به اسمان اورد  ِ

يا

از گشاده دستي ماه بود كه امد تا شبهاي تاريك را روشني بخشد .


نمي دانم اين باغ تشنه بود كه ابر را صدا زد  ِ

يا

از بخشندگي ابر بود كه به باغ تشنه باران باريد .


نمی دانم از تمنای مرداب بود که نیلوفری در ان رویید

یا

ازسخاوت نیلوفر بود که چهره مرداب را  زیبا کرد .



من تنها مي دانم كه 

کسی بی نیاز از عشق نیست  ِ

 غرورمانع از بروز نيازهاست  ِ

 تو عشق را از سر سخاوت خود ببخش .

نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 18:17 توسط قاصدك| |